lotje ons meisje waarom mocht je niet langer bij ons zijn? zo plotseling zo onvoorstelbaar zo wreed zonder ziek te zijn . ben je er niet meer dat doet zo,n pijn , lotje knuffelbeertje van ons

je bent eigenlijk met geen woorden te beschrijven , zo lief, speels, aanhankelijk, knuffelig en zo aanwezig .wij missen jouw verschrikkelijk. mama janneke, zusje aicha, zusje zara ze zijn stil, ze spelen niet , ze wachten

nog op jouw , ze begrijpen het nog niet. ze kijken vrouwtje aan , waarom komt lotje niet .

die dag waarop het gebeurde waren aicha en jij aan het spelen. jullie ontdekten een klein vogeltje wat uit het nest was gevallen en jij lotje liet aan het vrouwtje weten van kom eens hier.  jij was zo voorzichtig met dat vogeltje , zo beschermend , het was zo lief de tranen schoten in mijn ogen .

ik wist toen nog niet dat de dag  er heel anders eruit zou gaan zien.dat werden toen hele hoosbuien om jou , mijn meisje . we kunnen nog steeds niet geloven dat je niet meer bij ons bent .jou nooit meer knuffelen ,zien lopen , zien spelen ,bij ons in de bank zitten , wat zit het leven toch oneerlijk in mekaar . toen was het moment dat we afscheid moesten nemen lotje meisje afscheid van jou lotje , thuis in de kamer , wij allemaal om jou heen mama janneke gaf jou een lik aan je oor zo van tot straks meisje zusje aicha bleef bij jou liggen tot het laatst . zusje zara begreep er niets van die deed zoals gewoonlijk met haar pootje over jouw buik en snuitje duwen , zo van kom lotje spelen. broertjes en zusjes ; toorik,super,micky, sly,jagger,beau ,gaven je nog een lieve lik en jip zat nog even aan je oor te knabbelen zoals altijd. dat was zo hartverscheurend , lotje meisje .

waarom dat zullen we ons altijd blijven afvragen , zo jong dit was toch niet nodig . vrouwtje zal voor jou nog een keer ons versje opzeggen ,dan keek je met je grote donkere ogen mij aan van dit is van ons he vrouwtje .